Ounanova Evi - Tatevik

Η Εύη (Տաթևիկ) Ουνάνοβα μεγάλωσε ανάμεσα σε διαφορετικές γλώσσες, τόπους και ιστορίες, γεγονός που την οδήγησε να αντιλαμβάνεται τη γραφή ως έναν τρόπο να αφουγκράζεται τον κόσμο με ενσυναίσθηση. Οι λέξεις της λειτουργούν ως νοητές γέφυρες ανάμεσα στο φως και τη σκιά, το όνειρο και την πραγματικότητα. Γεννημένη στην Αρμενία και μεγαλωμένη στη Θεσσαλονίκη, ανέπτυξε μια βαθιά σύνδεση με τη ζεστασιά και τον διακριτικό ρομαντισμό της πόλης. Οι ακαδημαϊκές της αναζητήσεις στην Κλασική Φιλολογία ξεκίνησαν από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εξελίχθηκαν στη Γερμανία, στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου. Σήμερα, κατοικεί μόνιμα στο Βερολίνο και εργάζεται ως εκπαιδευτικός. Η καθημερινή της διάδραση με τα παιδιά αποτελεί την πρωταρχική πηγή έμπνευσης για τα έργα της, υπενθυμίζοντάς της διαρκώς πως η ευαισθησία δεν αποτελεί αδυναμία, αλλά ένα πολύτιμο εργαλείο κατανόησης του ανθρώπινου ψυχισμού. Στα παραμύθια και τα ποιητικά της κείμενα, η αγάπη και η ανθρωπιά βρίσκονται στον πυρήνα της αφήγησης. Πιστεύει ακράδαντα στη δύναμη των λέξεων και στην ικανότητά τους να αφήνουν ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στις ψυχές των αναγνωστών, με την ελπίδα πως κάθε ιστορία προσθέτει μια πινελιά τρυφερότητας στην καθημερινότητά μας. ---------------------------------------------- Evi (Tatevik) Ounanova wuchs zwischen verschiedenen Sprachen, Orten und Geschichten auf. Eine Tatsache, die sie dazu führte, das Schreiben als einen Weg zu begreifen, die Welt einfühlsam wahrzunehmen. Ihre Worte wirken wie unsichtbare Brücken zwischen Licht und Schatten, Traum und Wirklichkeit. Geboren in Armenien und aufgewachsen in Thessaloniki, entwickelte sie eine tiefe Verbindung zur Wärme und dem stillen romantischen Zauber der Stadt. Sie begann ihre akademische Laufbahn in Klassischer Philologie an der Aristoteles-Universität Thessaloniki und setzte sie an der Humboldt-Universität zu Berlin fort. Heute lebt sie in Berlin und arbeitet als Lehrerin. Der tägliche Austausch mit Kindern ist ihre wichtigste Inspirationsquelle und erinnert sie immer wieder daran, dass Sensibilität keine Schwäche, sondern ein wertvolles Mittel ist, die menschliche Seele zu verstehen. In ihren Märchen und poetischen Texten stehen Liebe und Menschlichkeit im Mittelpunkt. Sie glaubt fest an die Kraft der Worte und daran, dass sie bleibende Spuren in den Herzen der Leser hinterlassen können, in der Hoffnung, dass jede Geschichte einen Hauch von Zärtlichkeit in unseren Alltag bringt. (Πηγή: "Εκδόσεις Φυλάτος", 2026)