Το αμπέλι (Vitis vinifera L.) είναι μία από τις πιο ευρέως καλλιεργούμενες και οικονομικά πολύτιμες πολυετείς καλλιέργειες παγκοσμίως. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου (OIV), η επιφάνεια του παγκόσμιου αμπελώνα ανέρχεται σε 71 εκατομμύρια στρέμματα (OIV, 2024). Τα τελευταία χρόνια, όμως, σε μεγάλες αμπελουργικές περιοχές και των δύο ημισφαιρίων έχει σημειωθεί σημαντική μείωση των εκτάσεων λόγω της απομάκρυνσης αμπελώνων. Η μείωση αυτή οφείλεται κυρίως στις ακραίες κλιματολογικές συνθήκες και στις εκτεταμένες ασθένειες της αμπέλου. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η κλιματική αλλαγή είναι μία από τις σημαντικότερες απειλές για τη βιώσιμη παραγωγή σταφυλιών, δεδομένου ότι έχει αποδειχθεί ότι ασκεί βαθύ αντίκτυπο στον πολλαπλασιασμό πολλών βιοτικών και αβιοτικών περιβαλλοντικών πιέσεων. Επίσης, οι ασθένειες, ιδιαίτερα του κορμού της αμπέλου (GTD) αποτελούν σήμερα μείζονες απειλές για την οικονομική βιωσιμότητα της αμπελουργίας, προκαλούν σημαντικές οικονομικές απώλειες λόγω μειωμένων αποδόσεων, αυξημένου κόστους διαχείρισης καλλιεργειών και μικρότερης διάρκειας ζωής των αμπελώνων. Το υποκείμενο διαδραματίζει βασικό ρόλο στην προσαρμογή της αμπέλου στις περιβαλλοντικές συνθήκες, εξασφαλίζοντας τη σύνδεση μεταξύ της ποικιλίας της αμπέλου και του εδάφους. Η χρήση υποκειμένων έχει αποκτήσει πρόσφατα σημασία ως η πλέον αποτελεσματική και επιτυχής στρατηγική για την καταπολέμηση των αβιοτικών και βιοτικών πιέσεων στις κυριότερες χώρες αμπελοκαλλιέργειας παγκοσμίως. Στο βιβλίο αυτό καταβλήθηκε προσπάθεια να παρουσιαστούν, κυρίως, οι καλλιεργητικές ιδιότητες των υποκειμένων που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως, καθώς και οι επιδράσεις τους στην αντοχή της αμπέλου απέναντι σε βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες καταπόνησης, στην ποσότητα και την ποιότητα της παραγωγής, αλλά και στις αλληλεπιδράσεις εμβολίου–υποκειμένου.