Ανδρέας Καρκαβίτσας

Τα "Λόγια της πλώρης" είναι η τελευταία συλλογή της ηθογραφικής περιόδου, που περιλαμβάνει 20 διηγήματα, δημοσιευμένα προηγουμένως τα περισσότερα στο περιοδικό "Εστία" από το 1893 και πέρα, στα οποία με την παρούσα έκδοση προστίθενται και άλλα τρία θαλασσινά του, παρμένα τα δύο από άλλες συλλογές - "Πάσχα στα πέλαγα" και "Διαβόλοι στο γιαλό" - και το ένα από το περιοδικό "Το τιμόνι"....

-...

-...

-...

Τα λόγια της πλώρης είναι το βιβλίο της θάλασσας....

-...

-...

-...

-...

-...

Ο κατεξοχήν "στεριανός" Αντρέας Καρκαβίτσας, αφού όργωσε όλη την Ελλάδα, μελέτησε και κατέγραψε τα ήθη και τα έθιμά της με πίστη και συνέπεια - θέλγεται, μαγεύεται κυριολεκτικά από τα μυστικά της θάλασσας και των ανθρώπων της, ταυτίζεται μαζί τους, συνδέεται μα τα βιώματα, τις προλήψεις τους, τις παραδόσεις τους, τη σκληρή ζωή και τις αγωνίες τους, γίνεται ο ίδιος "θαλασσινός" και φτάνει στην κορύφωση της πεζογραφικής του δημιουργίας, υπερβαίνοντας την περιγραφικότητα και τη στατική ηθογραφική καταγραφή, πάντα σε μια γλώσσα ρωμαλέα, σχεδόν επική....

Ο Κώστας Τζιρίτης ή Τζιριτόκωστας, κατά τη συνήθεια που έχουν στη Ρούμελη να σμίγουν το επίθετο με τ όνομα, ήταν από τόπο που συμμαζώνει στα στενά του σύνορα όλη την ασυμμάζευτην ιστορία της ελληνικής ζητιανιάς....

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

Πολλά από τα κείμενα της συλλογής "Έθνος υπό σκιάν" εξακολουθούν να έχουν μια εκπληκτική επικαιρότητα....

-...

-...

-...

-...

Ο Ζητιάνος είναι ένα συγκλονιστικό ψυχογράφημα γραμμένο με μαεστρία από τον σπουδαίο ποιητή και πεζογράφο μας Ανδρέα Καρκαβίτσα....

Στα μέσα του 19ου αιώνα δύο τάσεις κυριαρχούσαν στο νεαρό ακόμα ελληνικό βασίλειο: η πρώτη υποστήριζε ότι έπρεπε να στηριχτούμε στο ένδοξο παρελθόν με την ελπίδα ότι οι ξένοι θα πρόσφεραν τα πάντα στη χώρα μας θαμπωμένοι από την αρχαία δόξα, ενώ η δεύτερη πίστευε ότι έπρεπε πρώτα να πατήσουμε γερά στα πόδια μας, να γίνουμε κράτος και στη συνέχεια να προβάλουμε τα επιτεύγματα των θεϊκών προγόνων μας, ώστε να πετύχουμε την παγκόσμια αναγνώριση....

...

...

Ο Ζητιάνος, ένα από τα αριστουργήματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, περιγράφει την αμάθεια, την πονηριά και την εξαθλίωση της ελληνικής υπαίθρου κατά τον 19ο αιώνα....

Φουρτούνες, µπουνάτσες κι απανεµιές, θαλασσόξυλα που ζωντανεύουν κι εκδικούνται όσους τα γυρεύουν, γοργόνες ακοίµητες, γολέτες και φρεγάτες που παλεύουν µε τα κύµατα στον Κάβο Μαλιά, η µοίρα του ναυτικού, η µυστική έλξη που του ασκεί η θάλασσα κι η αποστροφή του για την τακτοποιηµένη ζωή, µούτσοι κακοφτιαγµένοι που ζωντανεύουν µε το αθάνατο νερό, κι άλλοι -ναύκληροι, κουρσάροι και θερµαστές- που κεντάνε µνήµες ανείπωτες....

Ο Ζητιάνος είναι ένα συγκλονιστικό ψυχογράφημα γραμμένο με μαεστρία από τον σπουδαίο ποιητή και πεζογράφο μας Ανδρέα Καρκαβίτσα...

-

-

Όλοι μου το λέγαν και το ξαναλέγανε: Μακριά, παιδί μου, από τη θάλασσα! Δεν τους άκουσα...

Δέντρα δεν υπάρχουν μόνο στη στεριά, αλλά και στα βάθη της θάλασσας! Όπως το Γιούσουρι, ένα δέντρο θεριό κρυμμένο στα βάθη της, στοιχειωμένο και τόσο δυνατό, που όσοι επιχείρησαν στο διάβα του χρόνου να το ξεριζώσουν δεν τα κατάφεραν! Για αυτό το Γιούσουρι άκουγε από μικρός ο Γιάννος ο Γκάμαρος, και σαν μεγάλωσε κι έγινε θαλασσινός, το ‘βαλε σκοπό στη ζωή του να το κόψει, δείχνοντας σε όλους την ανδρεία του...

Η νέα σχολιασμένη έκδοση της Λυγερής (α΄ δημ...

Ένας από τους λόγους που ο Παλαμάς επαινούσε την πεζογραφία του Καρκαβίτσα, προτιμώντας την από του Παπαδιαμάντη, ήταν ότι ο πρώτος, προτού αναδεχτεί τον συγγραφέα και τις επινοήσεις του, είχε ενεργήσει ως επιστήμονας, συλλέγοντας πρωτογενές υλικό με τον τρόπο ενός μεθοδικού λαογράφου...

Από το 1893 ο Κωστής Παλαμάς είχε διακρίνει το ταλέντο του Ανδρέα Καρκαβίτσα, ο οποίος συνδύαζε την αφηγηματικότητα με μια ποιητική αίσθηση ιδιαίτερη...