Άνοιξη 2026. 31 νυχτερινά πεζοποιήματα

Οδός Θερμοπυλών· άβυσσος με στενωπούς ελπίδας. Εδώ, στην ραχοκοκαλιά οδεύοντας από βορρά προς νότο. Γειτονιά, με το βοτσαλωτό του χάους. Συλλείτουργο και θυρανοίξια· πόλισμα το πόλισμα. Τόσες πλεξούδες· αντήχηση και ίσο, απαγγέλοντας. Κρούση, σμίλευση· η χάραξη· μελάνια του ορίζοντα. Φθόγγοι· από χαρτί, ξύλο, χαλκολίβανο και σίδηρο. Σήμαντρο ένα· με ιδιόφωνη λαλιά. Πολύπτυχο εικόνισμα· σαν τρία κυπαρίσσια αγκαλιές, η μοναξιά τους μία. Μελίσσια τόσα· όσα στης οδύνης την κυματαγωγή. Όλα μιλούν για την Λαμπρή της Σταύρωσης. Αγάπη· με παράπονο τη μια, στους εμπρησμούς την άλλη. Εγκαύματα αντικρυστά και το χοντρό αλάτι. Ο Λόγος, υγρασία του Θεού· κεντίδι πένθους. Στις Λέξεις, των μαρτύρων μου, ευγνώμων.