KAΠOY EKEI ανάµεσα στα πρέπει και στα θέλω, στη θλίψη και τη χαρά, στο µαύρο και το άσπρο, έρχεται αυτή η καταιγίδα που τα παίρνει όλα µαζί της. Ξεχειλίζει συναισθήµατα η κάθε σταγόνα σκέψης σε µορφή αλµύρας και γεµίζει ποιητικές λέξεις η κάθε συλλαβή. Κάπου εκεί υπάρχω και γράφω για ψυχές που πάντα θα παλεύουν να βρουν µια ισορροπία, που θα κάνει υπαρκτή τη διαβίωσή τους στον κόσµο της λογικής. Είναι ψυχές, γεµάτες επιθυµίες, που βρίσκουν εµπόδια, όµως υποκύπτουν τελικά στους ανυπότακτους παλµούς.