Η ανάγκη καλλιτεχνικής έκφρασης στον πλανήτη μας εμφανίζεται από την εποχή που ο Homo sapiens (άνθρωπος ο σοφός) αρχίζει να σχεδιάζει στους βράχους και να φτιάχνει αντικείμενα που χρονολογούνται από το 30.000 π.Χ. μέχρι το 10.000 π.Χ., τη γνωστή παλαιολιθική περίοδο. Σήμερα, εν έτη 2026, όταν βαδίζεις στους δρόμους των πόλεων διαπιστώνεις ότι πολλά διατηρητέα κτήρια, μαγαζιά, βιοτεχνίες, εργοστάσια και παλιά στρατόπεδα έχουν ερημώσει και καταστρέφονται από την εγκατάλειψή τους. Με την πάροδο του χρόνου θυμίζουν σύγχρονα σπήλαια στα οποία πολλές φορές βλέπεις έργα τέχνης νέων καλλιτεχνών, είτε έργα που δημιούργησε μόνη της η ίδια η φύση. Οι εγκαταλελειμμένοι αυτοί χώροι θα μπορούσε να αξιοποιηθούν και να γίνουν δημόσιοι τόποι πολιτισμού, διδασκαλίας και πρασίνου, δημιουργώντας μια νότα αναβάθμισης των πόλεων και ένα καλαίσθητο αντίβαρο στην ανεξέλεγκτη ανοικοδόμηση κακόγουστων νεότερων γυάλινων, μεταλλικών και επιβλητικών άχρωμων μπετοκτηρίων.