Βρε ήρθε, έφτασε ο καιρός που θα ορθωθώ ακαριαία γδουπ ολόισια με τα δυο πόδια ανοιχτά κολοσσιαία -και από κάτω να περνούν περισπωμένα καραβάκια- Ωραία θα ιδωθώ, σταθώ, υψωθώ το στέρνο μεταξύ των δυο ηπείρων και η απόσταση δεν θα μετριέται μ άλλο μέτρο από το τρανταχτό πελώριο βήμα μου στο κέντρο σας όπως λέμε: διάνα ή καρδιά λάμψε επειδή όλο σού έρχεται: καθισμένη -φθινόπωρο γαρ- με ζακέτα για να πιει σφιχτό καφεδάκι κουνώντας πού και πού τα πόδια είναι μικρόσωμη και φαντασιόπληκτη...

ΜΙΑ ​Ι​ΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑΚΗ ​Π​Ε​ΡΙΔΙΑΒΑΣΗ τ​ης πόλης το​υ ​Αμβούργου σ​ε τρία κεφάλαια — τ​ο πρώτο, γοτθικό/ρομαντικό, τ​ο δεύτερο, περ​ί ​αγαλμάτων, τ​ο τρίτο, μι​α λογοτεχνική συνομιλία μ​ε τ​ον Χάινε...

1...