Ὅταν «ἔφυγε» ὁ Βασίλειος Β΄, τό ἔτος 1025, ἡ ἑλληνική Βυζαντινή Αὐτοκρατορία ἐκτεινόταν ἀπό τήν Ἀδριατική μέχρι τήν Ἀρμενία καί ἀπό τήν Ἰβηρία καί τόν Εὐφράτη ὥς τό Δούναβη…

Ἕνας συγγραφέας του δέκατου τρίτου αἰώνα ὑπογράμμισε πώς οἱ δύο κορυφαῖοι Αὐτοκράτορες πού ἀνέδειξε τό Βυζάντιο ἦταν ὁ Ἡράκλειτος καί ὁ Βασίλειος Β´ ὁ Βουλγαροκτόνος, καθώς αὐτοί οἱ δύο ἀποτελοῦσαν τό σύμβολο τῆς «ἡρωικῆς ἐποχῆς» τοῦ Βυζαντίου, μέ τόν πρῶτο νά ἀνοίγει τήν πύλη καί τό δεύτερο νά τήν κλείνει πίσω του. Ὁ συγγραφέας ἐκεῖνος ὀνομαζόταν Μιχαήλ Χωνιάτης.

Κατά τήν δική μας ἄποψη θά ἔπρεπε νά προστεθεῖ στούς δύο (ὁ Χωνιάτης ἔζησε νωρίτερα ἀπό αὐτόν καί δέν μποροῦσε νά τό πράξει…) καί ὁ τελευταῖος Αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου, Ἑλληναράς ὥς τά μύχια τῆς ψυχῆς του: Ὁ Κωνσταντῖνος ΙΑ´ Παλαιολόγος Δραγάσης. Ἐκεῖνος, μέ τόν ἡμιθεϊκό θάνατό του, «μαρμάρωσε» στίς ψυχές τῶν Ἑλλήνων, τήν ἀποφράδα Τρίτη, 29 Μαΐου1453, στήν Πύλη τοῦ Ἁγίου Ρωμανοῦ…