Η ποιητική συλλογή που κρατάς στα χέρια σου αποτελείται από μικρές, αυτοτελείς ιστορίες μνήμης και λήθης· ιστορίες που κατά κάποιο τρόπο μοιάζουν με «καθρέφτες ύπαρξης». Κάποιες από αυτές έμειναν ζωντανές ως σήμερα, ενώ άλλων η φωνή αποδυναμώθηκε με τα χρόνια. Όλες όμως ανεξαιρέτως γράφτηκαν με κεντρικό πρωταγωνιστή, εκείνο το τρυφερό, εσωτερικό μας παιδί, που ζητά επίμονα να συνεχίσουμε. Να συνεχίσουμε να ψάχνουμε το φως όταν όλα σκοτεινιάζουν, να συνεχίσουμε να πιστεύουμε όταν όλα μοιάζουν να χάνουν το νόημά τους, να συνεχίσουμε να λέμε «σ’ αγαπώ» χωρίς ντροπή, να συνεχίσουμε να αγκαλιάζουμε τις σκιές μας με συμπόνια. Αν έστω κι ένας στίχος λοιπόν σε κάνει να ξαποστάσεις ψυχικά, να βρεις παρηγοριά, ή έναν χώρο για να ακουμπήσεις, τότε αυτό το μικρό βιβλιαράκι θα έχει επιτελέσει το έργο του. Αφιερωμένο σε κάθε πλάσμα που παλεύει να ακούσει τη δική του φωνή και να ζήσει με αυθεντικότητα, το μοναδικό δώρο που μας δόθηκε απλόχερα: τη ζωή.