Οι ταινίες του Κανελλόπουλου δεν είναι καθρέφτες προσωπικής ματαιοδοξίας. Αλλά καθρέφτες της δικής μας αφέλειας και επιπολαιότητας. Μας κοιτούν μέσα από τις εικόνες τους και μας λένε: Δεν αγαπάτε, και αυτό σας λείπει και γι'' αυτό είστε μνησίκακοι, ανισόρροποι, φτερά στον άνεμο, άψυχοι. Σας εικονογραφώ τα ίδια σας τα συναισθήματα, αυτά που σας καίνε χωρίς να τα ονομάζετε και σας βασανίζουν χωρίς να τα συνειδητοποιείτε.