Δίχως φάλτσα η μουσική είναι καλύτερη

Ένας δόκιμος αρθρογράφος καλείται να μετάσχει στην αντιμετώπιση μιας αστυνομικής υπόθεσης με πολιτικές προεκτάσεις....

«Κάποια στιγμή, πρόσφατα, συνειδητοποίησα πόσο συχνά, πόσο επίμονα, πόσο εύκολα και, τελικά, πόσο στερεότυπα επαναλαμβάνεται παντού -εκπομπές, περιοδικά, εφημερίδες, συζητήσεις στο σπίτι ή αλλού, ακόμη και σε μερικές από τις δικές μου τις παρέες- μια κουβέντα....

Κάθε άνθρωπος, κάθε μέρα, συναντά εκδηλώσεις ενός ιδιότυπου εγωκεντρισμού....

Ο Διονύσης Γραμμένος, πλαστικός χειρουργός, ακούει να του γίνεται μια πρόταση που τον εμπλέκει σ ένα αλλόκοτο ερωτικό σενάριο....

Το φάσμα μιας κρίσιμης χειρουργικής επέμβασης αναμορφώνει ραγδαία τις ζωές τριών ανθρώπων....

Ο Νίκος Σιδέρης μας προσφέρει ένα μπουκέτο χαϊκού (ολιγοσύλλαβα ποιήματα με συμπυκνωμένο νόημα)....

O Nίκος Σιδέρης αναπτύσσει στην ποίησή του ένα λυρισμό που διαρκώς συναλλάσσεται με τη νοσταλγία της μνήμης και τη νοσταλγία της λήθης....

Δεκάδες λόγια, απροετοίμαστα, ανεπιτήδευτα, παιδεμένα· μικρά κατορθώματα της ομιλίας, διακριτικά μνημεία αξιοπρέπειας μες στην αντιξοότητα, που αναδύθηκαν φευγαλέα, αποκαλύπτοντας μορφές σημαδιακές στη μαγική σκηνή της ψυχανάλυσης....

Η κρίση είναι για όλους, μεγάλους και μικρούς, δοκιμασία....

Ένα βιβλίο-κοινωνική παρέμβαση ως προς τη γονεϊκή λειτουργία, που διαβάστηκε, αγαπήθηκε και συζητήθηκε όσο λίγα, επανακυκλοφορεί σε νέα εμπλουτισμένη μορφή η οποία απαντά και στο αγωνιώδες ερώτημα: "Και τι κάνουμε τώρα που το θέμα έχει στραβώσει και το παιδί έχει ξεφύγει;"....

Η απώλεια καλεί την ψυχή να επιτελέσει ένα έργο: Τον καλό αποχαιρετισμό του αγαπημένου όντος που χάθηκε....

Πρώτος κούνησε κατάλληλα τις κεραίες του ο Ρωνάκις 701, μίλησε στη γλώσσα τους που δεν άκουγε άλλος και είπε: “Αχ, ευτυχώς, αδέρφια γλυτώσαμε! Ας πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ γι’ αυτό!” Μίλησε έτσι γιατί πάντα τα κοκορωνάκια έλεγαν όταν έπρεπε τρεις λέξεις: “Παρακαλώ” όταν ζητούσαν κάτι, “Ευχαριστώ” όταν τους δινόταν ή τους γινόταν κάτι καλό, και “Συγγνώμη” όταν έκαναν κάτι που ενοχλούσε τον άλλον...

Το αηδόνι του κειμενικά πολύπειρου Νίκου Σιδέρη, ως σύνθεση ποικίλων αυθεντικών και οπωσδήποτε φίλιων αντιλημμάτων, συνιστά, εκτός των άλλων, μια τεκμηριωμένη προσέγγιση του πραγματικού, ό,τι είναι δηλαδή de facto το πλέον δύσκολο να εννοηθεί σε βάθος κατά τον Ζακ Λακάν...

Το παιδί συνέχεια ζητάει κάτι από τους γονείς του...

Γιατί οι έφηβοι σαγηνεύονται από τη δύναμη και μαγεύονται από την άνομη βία; Πώς θα μπορούσαμε να αποδομήσουμε αυτό το μοιραίο δίπολο που τρέφει και τρέφεται από την απόλαυση του κακού;