Δυο γυναίκες, δυο ζωές

Το βιβλίο αυτό αφιερώνεται σε αυτούς που δεν θα το αγαπήσουν διότι είναι αυτοί που το χρειάζονται. Το βιβλίο αυτό θ’ αγαπηθεί πολύ και θα πολεμηθεί εξίσου πολύ. Ίσως ανοίξει τα μάτια κάποιων, ίσως καθησυχάσει τις συνειδήσεις άλλων και άλλοι θ’ αρνηθούν πεισματικά να το δουν. Οι λόγοι που πολλοί αποφεύγουν ν’ αγγίζουν τα μείζονα θέματα ποικίλλουν, με πρωτεύοντες την αποφυγή ανάληψης ευθύνης, την προκατάληψη και τον φόβο. Αλλά και η άρνηση ν’ ανοίξεις το παράθυρο να δεις τι συμβαίνει ενέχει τον ίδιο βαθμό ευθύνης. Η δομή του είναι εξαιρετικά απλή χωρίς υψιπετείς αναζητήσεις ανεπιτήδευτη και καθημερινή. Δυο κοριτσάκια βγαίνουν από το ορφανοτροφείο και μπαίνουν στη ζωή επιτυχώς, πλαισιωμένα κυρίως από μια απλοϊκή γυναίκα μάρτυρα, που τις υπεραγαπά και τις καθοδηγεί με γνώμονα τη Γραφή, κι έναν συνειδητό και ανοιχτόμυαλο δικαστικό που φέρεται εξίσου υπεύθυνα, γύρω από τους οποίους κινούνται και δρουν μια πλειάδα από ενδιαφέροντα πρόσωπα. Δεν τους συμβαίνει τίποτα το ανεπίτρεπτο ή επιλήψιμο· δεν παρενοχλούνται, δεν απάγονται, δεν κακοποιούνται. Οι αρχές και θεσμοί, όπως η Αστυνομία, το νοσοκομείο, το δικαστήριο είναι άψογα. Αντιμετωπίζουν βέβαια διάφορες προκλήσεις με διάφορους βαθμούς επιτυχίας, αλλά και οι αστοχίες τους τελικώς διορθώνονται. Ένα ανάγνωσμα που κυλάει ευχάριστα και σχεδόν ανάλαφρα, διανθισμένο με κάποιες σοβαρές συζητήσεις, που μπορεί και ο πιο απλός αναγνώστης να το απολαύσει οπουδήποτε, ακόμα και στην παραλία.