Εγκοπές

Η ποιητική συλλογή Εγκοπές της Ραφαέλας Α. Κοκκινάκη ξεκινά από τη σχέση μητέρας και παιδιού και φτάνει ως τον έρωτα, τον αποχωρισμό και τη νοσταλγία, σε μια πορεία με σαφή εσωτερική λογική και βαθιά εξομολογητικό χαρακτήρα. Το σώμα λειτουργεί ως το βασικό πεδίο καταγραφής των συναισθημάτων, απογυμνωμένο από κάθε περιττό στολίδι. Ισχυρές βιωματικές εικόνες, με την πρώτη ματιά σκληρές, μπλέκονται με μια σχεδόν τελετουργική αίσθηση του πόνου. Ο λιτός και αιχμηρός λόγος και η οικονομία του στίχου δίνουν στα ποιήματα αμεσότητα, ενώ οι λέξεις λειτουργούν συχνά σαν «εγκοπές», τομές στο δέρμα της πραγματικότητας, απ’ όπου το συναίσθημα αναδύεται αφιλτράριστο και με γνήσια λυρική ένταση. ΜΑΤΡΙΟΣΚΑ Η θλίψη μου, Ρωσική κούκλα. Εκείνη— η πιο μικρή. Το κλάμα της πότισε το ξύλο.