Εξ αδοκήτω

«...Ένα βιβλίο όπου μπορούν και συνυπάρχουν με τον πιο αρμονικό τρόπο, ο Φούντας, ο μανάβης της Κυψέλης, ο εικοσιεξάχρονος Λαλάκης, ο Φωτόπουλος, ο Φιλύρας και ο Αρτώ, ο Καφάσης και τόσοι άλλοι, ένα βιβλίο που, με την αρμονία του, βάζει φωτιά και καίει τα πάντα... Η γραφή του Λέκκα, απλή μα όχι απλοϊκή, συνταιριάζει το δημοσιογραφικό ύφος με την ποιητική και φιλοσοφική διάθεση του λογοτέχνη. Χασικλήδες, πρεζόνια, μάγκες, ποιητές και πόρνες, εναλλάσσονται και θέτουν σε λειτουργία τον μηχανισμό αφήγησης υπηρετώντας τη θεματική του —τη ζωή του αλήτη και ανέστιου περιπλανητή...». Θ.Δ. Τυπάλδος «...Με γλώσσα αιχμηρή ο Νίκος Λέκκας κριτικάρει κάθε μορφή κοινωνικής υποκρισίας. Σιχαίνεται τον μικροαστισμό, τη θανατίλα της δημοσιογραφίας, την τυραννία της κανονικότητας. Ινδάλματά του οι καταραμένοι ποιητές, οι δημιουργοί του περιθωρίου, που το υμνεί, χωρίς να το εξιδανικεύει...». Κατερίνα Μάτσα