Η Εξομολόγηση συγκροτεί έναν χώρο ποιητικής και εικαστικής συνύπαρξης, όπου ο λόγος λειτουργεί ως ίχνος εμπειρίας και η εικόνα ως προέκταση της σιωπής. Μια υπαρξιακή προσέγγιση στον έρωτα, τον χρόνο και το όριο της αναχώρησης, με γραφή λιτή και άμεση, που δεν ερμηνεύει.