ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΩΔΗ Ο Πλάτωνας εξόρισε τους ποιητές στον πρώτο κύκλο της κόλασης αφού το άσμα τους τον αναστάτωνε και δεν μπορούσε να δέσει τους στοχασμούς του στο κατάρτι που του κληροδότησε ο Οδυσσέας. Όμως οι ποιητές, της κόλασης σειρήνες προσέλκυαν με διονυσιακούς διθυράμβους τον φαλλό της φιλοσοφίας του στα υπόγεια νερά της τέχνης τους προκαλώντας του υγρές παραισθήσεις ρίχνοντάς τον σε λήθαργο που ύστερα μετουσιώθηκε σε πλατωνικική ωδή. * ΥΓΡΟ ΣΚΟΤΑΔΙ Οι ποιητές γεννήθηκαν Ζωγράφου μια περιοχή με δρόμους ανηφορικούς νεραντζιές πλάι τους και παράξενους ανέμους. Εκεί ζωγράφισαν τον πρώτο τους λόγο έστησαν το πρώτο καταφύγιο τους σε λέξεις έπαιξαν με άγνωστα και επικίνδυνα νοήματα φίλησαν με ποιητική ορμή το πρόσωπο της λογοτεχνικής ηδονής τους, προσπαθώντας με το Εμπειρίκιο σπαθί να διασχίσουν το υγρό σκοτάδι πολεμώντας ποιητικά αντί ηρωικά χάνοντας ένα ποίημα, αλλά μην χάνοντας τον πόλεμο. * ΚΛΑΔΙΑ Άρχισα να γράφω με τη ματαιοδοξία ότι θα διέσωζα το όνομά σου ότι θα διαιώνιζα το όνομα της οικογένειας προσθέτοντας ένα νέο κλαδί, στο άδοξο γενεαλογικό μας δέντρο. Ήξερα ότι ύστερα θα μ’ έκλεινες σε ένα φυτολόγιο θα με φύλαγες ως αντικείμενο αξίας στα κατώγια του νέου μας σπιτιού του σπιτιού που πάντα καμάρωνες, με τον άνεμο να το χτυπάει απο παντού. Πλέον, δεν σε συγκινούν τα δέντρα, ξερίζωσες και εκείνα τα λίγα ζημιογόνα που φύτεψες στην αυλή μας. Πλέον ξέρω ότι χρειάζεσαι το χέρι μου και το χέρι του χεριού μου το τρείς φορές χέρι σου το χεράκι του δύο φορές παιδιού σου.