Εξυπερύ σημαίνει χάνομαι

Εδώ the evil eye is working overtime λυπάμαι που το γράφω αλλά το φως το καταντήσαμε την τέλεια -για το τίποτε- κρυψώνα -τι άλλο θέλεις να σου πω-...

Δράκος ή παραμύθι για τα καλά παιδιά Δεν έχω κότσια να σε γράψω, Δράκε δεν είναι πως φοβάμαι τα ερπετά μήτε τους εφιάλτες είναι το κράμα αυτών των δυο μαζί όπου σημαίνει χρόνος ή μ άλλα λόγια πέφτουμε σ αστραφτερό γκρεμό Με βάση τον δικό μου σωματότυπο κι αφού δεν καταδέχομαι αλεξίπτωτο γνωρίζω πως θα σκάσω στο κενό στις 23:05 ακριβώς αυτού του αιώνα σίγουρα κι άκουσε τι θα γίνει τότε: Θα σπάσει η κλεψύδρα στο κεφάλι μου ποτάμι η άμμος απ τη μύτη μου η άμμος, λέω, οι αναμνήσεις μου από τ αυτιά μου, λέω, ποταμός η Ελένη ο Μπαμπάς μου η Μικαέλα μου και θα σε πνίξουνε ρε πούστη Δράκε...

99 και ένα ποιήματα...

Με γλώσσα αιχμηρή και ελλειπτική, ακροβατώντας μεταξύ βεβήλωσης και ιερότητας, ο Γιάννης Στίγκας αποπειράται αυτή τη φορά όχι μια ελεύθερη πτώση, αλλά έναν οδυνηρό καταποντισμό ώς τα έσχατα βάθη της Κόλασης κι ακόμα πιο κάτω...

Η έκδοση συγκεντρώνει τις έξι ποιητικές συλλογές του από το 2004 έως το 2017 που χαρτογραφούν μια δημιουργική πορεία δεκατεσσάρων ετών, προσφέροντας στον αναγνώστη μια ολοκληρωμένη εικόνα του ποιητικού του σύμπαντος – μιας αναζήτησης γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη, το τραύμα και τη γλώσσα...