[...] Με το πόνημα τούτο επιχειρείται η περιγραφή της δράσεως και της προσωπικότητας των περισσοτέρων εξεχουσών Ελληνίδων της αρχαιότητος, ώστε να βρουν από το περιθώριον. Οι πιο πολλές υπήρξαν ενάρετες, κλυτές και αξιοθαύμαστες. Γενικώς, πρέπει να τις θυμόμαστε όλες και να τις τιμούμε για τα έργα τους και την προσωπικότητά τους, καθώς και για τα βάσανα και τις περιπέτειες, στις οποίες τις είχε σπρώξει η μοίρα του ή ακόμα και οι ίδιοι οι άνδρες τους. (από την εισαγωγή του συγγραφέα)