[...] Το παρόν πόνημα είναι μια προσπάθεια να βρεθεί μια αισθητική γέφυρα ανάμεσα στην αρχαία γλώσσα και στην ζωντανή θυγατέρα της, με την ευγενή φιλοδοξία να κατακτήσει τις καρδιές των διστακτικών. Η γέφυρα αυτή είναι η διατήρηση του ίδιου μέλους στη μετάφραση, με τη διατήρηση, του ίδιου αριθμού συλλαβών και του ίδιου τονισμού, αδύνατον φαινομενικά, δυνατό όμως με τα όπλα του Θείου Φωτισμού και της γνώσης της γλώσσας. [...] (από την εισαγωγή του βιβλίου)