Επίγειος ουρανός

«Δεν χάνουμε έτσι τις ψυχές είπε ο Φύλακας οδηγός και οι μνήμες έσβησαν, όπως η φλόγα του κεριού στο πρώτο φύσημα του ανέμου. Ο κώδικας έπεσε από τη σκέπη του ουρανού και σκότος πλημμύρισε τα πάντα». Δυο ταξιδιώτες του σήμερα πέφτουν και εκσφενδονίζονται στην δίνη του χτες. Προσγειώνονται στην Βικτωριανή εποχή όταν το αεροπλάνο τους προσκρούει σε άγνωστο τόπο και σαν μην έφτανε αυτό ο μυστηριώδης οικοδεσπότης του ορφανοτροφείου που βρίσκονται ξυπνά με σκοτεινά ένστικτα. Εάν πιστεύετε στα παιχνίδια αγγέλων και δαιμόνων προσδεθείτε! Η πτήση σας μόλις ξεκίνησε.