Οι συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο “διασκεδάζουν” ή αλληλοεπιδρούν χρησιμοποιώντας Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) για την ικανοποίηση καθημερινών τους αναγκών με αντιπαροχή προσωπικά δεδομένα απροστάτευτα, συνήθως, από κάποιο επαγγελματικό απόρρητο. Εντολές, υποδείξεις ή επιλογές τους οι οποίες -από τη στιγμή της πρώτης σύνδεσης- συνθέτουν τη βάση αυτόματης δόμησης ψηφιακού προφίλ, “συσκευασίας” σε “εμπορεύσιμο προϊόν” και χειραγώγησής τους. Μια δυνατότητα οφειλόμενη στον εκούσιο ή ακούσιο σχεδίασμά των συστημάτων της και στην τεράστια οικονομικοπολιτική ισχύ όσων τη δημιούργησαν, αλλά και εκείνων οι οποίοι κατέχουν την τεχνογνωσία αποτελεσματικής της εκμετάλλευσης για καλό και για κακό της κοινωνίας όπως, άλλωστε, και κάθε άλλης τεχνολογίας στον καιρό της αιχμής της. Η ΤΝ χαρτογράφησε τον Άνθρωπο σε βαθμό που υπερβαίνει την αυτογνωσία του. Μήπως οφείλει και αυτός να την ιχνηλατήσει προκειμένου να αποτρέψει τον εγκλωβισμό του σε έναν κόσμο επαυξημένης πραγματικότητας η οποία τον αποξενώνει από την αυθεντικά ανθρώπινη διάστασή του; Ιδού το ερώτημα μα και μια κάποια απάντηση για όποιον επιθυμεί να εμβαθύνει στα 1240 λήμματα του βιβλίου.