Φιλιά στο κενό

LUCID DREAM Το όνομά της είναι Λουσίντα Κάθε βράδυ βλέπει το ίδιο όνειρο Το ξέρει ότι ονειρεύεται· το ξέρει ότι βρίσκεται μέσα σ’ ένα διαυγές, φωτεινό όνειρο Ξέρει πως αν σταματήσει να μετρά τη συχνότητα των αναπνοών της, το φως θα την καταπιεί, γι΄ αυτό συνειδητά ενεργοποιεί εκείνο το εγκεφαλικό ημισφαίριο που τη βοηθά να τραγουδά· κάθε στίχος της και μια υπερχορδή κάθε νότα της και μια ραφή στων ανθρώπων τις ρωγμές Καθώς το τραγούδι της αυτό καμπυλώνει το χωρόχρονο, ύλη πλάθεται από αντιύλη οι προτάσεις αυτοεκπληρώνονται οι λόγοι αγαπούν τις εικασίες....

Χαρμάνια τροπικά διάφανα σαν πόσιμο νερό διαυγή σαν καλοκαίρι υγρά σαν δάκρυα ελαφρά σαν τη χαρά απαλά σαν το χεράκι σου μεγάλα και μικρά σαν στιγμές ιριδίζοντα σαν επιθυμίες υποσωματίδια εκρηκτικά εφήμερα σαν εσένα κι εμένα μπροστά σου είναι όλα...