Φωτιά στα Σαββατόπαχα

-...

Ό,τι είναι ο "Θάνατος στη Βενετία" στα βιβλία του Τόμας Μαν, είναι "Ο γλύπτης του δρόμου" του Αύγουστου Κορτώ....

Η Νόρα κι ο Χάρης ζούνε τις τελευταίες µέρες του γάµου τους, διαλυµένου απ τον χαµό του εξάχρονου γιου τους Άγγελου....

Τι κάνεις όταν βρίσκεσαι σ΄ ένα απομονωμένο ορεινό χωριό για το διήμερο των εκλογών κι ενώ όλοι σε μπουκώνουν λυσσαλέα με τα πιο εκλεκτά φαγιά της οικουμένης ο πορσελάνινος θρόνος αρνείται να ενδώσει στις ικεσίες σου; Κι αν ένα και μόνο εσώρουχο αρκούσε για να σε μεταμορφώσει στο πιο ποθητό πλάσμα του κόσμου; Θα ήταν ευλογία ή κατάρα; Και ποια η θέση όλων εμάς που μετά θάνατον δε θέλουμε ούτε να καούμε ούτε να ταφούμε, αλλά να μεταποιηθούμε σε χρηστικά και καλαίσθητα διακοσμητικά εσωτερικών χώρων;rnΤέτοια και άλλα αγωνιώδη ερωτήματα απαντιούνται με τρόπο παραληρηματικό στις σελίδες αυτού του βιβλίου, που μας θυμίζει ότι το γέλιο είναι συχνά η μόνη σωσίβια λέμβος στις φουρτούνες της ζωής....

Πόσα όσπρια μπορεί να φάει κάποιος -ακόμα κι επ απειλή Grexit -χωρίς να ρισκάρει τη σχέση του; Πώς γίνεται το ραβανί να περιέχει τα δώδεκα αυγά που υπαγορεύει η συνταγή χωρίς το τελικό αποτέλεσμα να μυρίζει σαν κάτι που μας άφησε χρόνους; Μπορεί μια σπανακόπιτα να σε γλιτώσει απ΄τη χολέρα; Και τι μπορείς να κάνεις εντός του πλαισίου του νόμου όταν μια φιλήσυχη γειτόνισσα πέσει θύμα λυκανθρωπισμού; Αυτά και άλλα αγωνιώδη ερωτήματα απαντώνται με τρόπο σπαρταριστό σ ένα βιβλιαράκι που αγαπήθηκε και πάχυνε με καινούριες ιστορίες και που ξεμυτίζει πάλι με εξώφυλλο διά χειρός του μέγιστου Αρκά -μια κι ο "Σερ" Καρχαρίας είναι το μόνο πλάσμα που η αδηφαγία του μπορεί να συγκριθεί μ αυτήν του αλλοτινού εαυτού του συγγραφέα....

Στις 28 Δεκέμβρη του 2008, στις τρεις τα χαράματα, ο μεγαλύτερος φόβος μου έγινε πραγματικότητα: κατά το κοινώς λεγόμενον, τρελάθηκα....

"Εγώ που λες, αγόρι μου, είμαι παλιά πουτάνα....

"Με λένε Μάνο, είµαι οχτώ ετών, κι η µαµά µου είναι µάγισσα....

Η Έστερ Κλάιν γεννιέται στο Βερολίνο στις 29 Φεβρουαρίου 1920....

"Πέθανα πρώτη φορά στα πέντε μου χρόνια....

...

Δε γνωριζόμαστε, αλλά σε ξέρω...

Ο Μανωλιός, η Δήμητρα κι ο Γιάννης αντάμωσαν σε δύσκολους καιρούς...

Ο Αντώνης Ράπτης, δεκαεφτά χρονών αγόρι, αιματοκύλισε το Χρυσοδέντρι: μπήκε στην τάξη του μονοθέσιου σχολείου μ’ ένα κλεμμένο πολυβόλο, σκότωσε τον δάσκαλο κι όλους σχεδόν τους φίλους του, κι έπειτα αυτοπυρπολήθηκε...

Σ’ έναν κόσμο ελάχιστα διαφορετικό απ’ τον δικό μας, η Κατερίνα, χήρα εξήντα επτά ετών, ετοιμάζεται να γιορτάσει τα γενέθλια της κόρης της Ζωής...

Έµαθα να βάφοµαι για να κρύβω τις µελανιές...

Γέρασε η Τσιτσιμπού –η θρυλική ρεμπέτισσα, η φωνή που γέμιζε κέντρα και ράγιζε ποτήρια και καρδιές– κι αναρωτιέται αν έμεινε κανείς να τη θυμάται...

Μπαμπάκα, Για χρόνια, η αγάπη σου για μένα κι η αγάπη μου για σένα μιλούσαν άλλη γλώσσα...

Ποιoς ευθύνεται για την εξαφάνιση της Ντόροθυ Σνοτ; Ή μήπως είναι απαγωγή...

Τζέρι, αυτό το βιβλίο είναι για σένα...

Η Αγγελική δεν έχει όρεξη –ούτε κουράγιο– για σεξ...

Η Αγγελική επιστρέφει! Και, μαζί της, όλος ο θίασος του σεξ και της παράνοιας...

Για χρόνια θα ιστορούσαν τον γυρισμό της Σμαρώς στον Σταυραετό...

-Άνοιξη 1973 Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος χάνει, με τρόπο ανεξήγητο, κάτι πολύ σημαντικό. Η απώλεια πρέπει να μείνει επτασφράγιστο μυστικό,

Ξεχάστε την Οδύσσεια που ξέρατε...

«Άνοιξα τα μάτια και πήρα μια βαθιά ανάσα...