Τι είναι η φύση; Τι είναι η εκπαίδευση; Πώς συνδέονται; Πώς και πότε απομακρύνθηκαν τόσο πολύ μεταξύ τους; Υπάρχει ελπίδα για την εκ νέου ενοποίησή τους, στην πορεία ενοποίησης της ανθρωπότητας; Η εκπαίδευση είναι παραγωγική σχέση ή παραγωγική δύναμη; Πώς συνδέεται με την παραγωγική διαδικασία; Ανήκει στο κοινωνικό εποικοδόμημα; Αξιοποιώντας την αντίληψη του Β. Α. Βαζιούλιν, τη Λογική της Ιστορίας και την ανάβαση από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο, ο συγγραφέας επιχειρεί να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα και να φωτίσει την έννοια της εκπαίδευσης εντός της κοινωνίας, λογικά και ιστορικά. Στην προσπάθεια αυτή, συνδέει διαλεκτικά τη φύση με την εκπαίδευση και την κοινωνία, ασκεί κριτική στα σύγχρονα ρεύματα κριτικής φιλοσοφίας, αναδεικνύει τα λογικά αδιέξοδά τους και προτείνει την ανάλυση της εκπαίδευσης ως οργανικό όλο. Το παρόν βιβλίο φιλοδοξεί να συμβάλει στη διαμόρφωση ενός θεωρητικού πλαισίου για την εκπαίδευση στον κόσμο του μέλλοντος, αλλά και να σταθεί στο πλευρό του ανήσυχου γονέα και εκπαιδευτικού του σήμερα, που παλεύει σε τόσο αντίξοες συνθήκες για το καλό των παιδιών μας.