[Ακρόπολη < αρχ. ακρόπολις, από τη φρ. άκρα πόλις. Η λέξη προσδιόριζε αρχικά το ακραίο σημείο μιας πόλης, όπου συνήθως ανεγείρονταν οχυρά, φρούρια, απ’ όπου και η σημ. «φρούριο, οχυρός τόπος»] (Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γεωργίου Δ. Μπαμπινιώτη). Με αυτή λοιπόν τη σημασία της λέξης δρασκελίζει το κατώφλι της ιστορίας ο Ιερός Βράχος, πριν από 6000 χρόνια. Νεολιθικός οικισμός και οχυρωματική θέση στην αρχή, θα προσλάβει σταδιακά λατρευτικό χαρακτήρα, για να αποτελέσει, στους Κλασικούς χρόνους, πεδίο εφαρμογής των πιο σύγχρονων επιτευγμάτων της επιστήμης, αλλά και πεδίο ύψιστης καλλιτεχνικής έκφρασης. Σήμερα, 2500 χρόνια μετά, η Ακρόπολη εξακολουθεί να προκαλεί αμείωτη συγκίνηση και απαράμιλλο δέος. Σύμβολο της αρμονίας και του μέτρου, συνοψίζει στα φωτεινά της μάρμαρα όλο τον αρχαίο κόσμο, τις αρχές του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, τη βούληση για πρόοδο, την τάση του ανθρώπου να «άνω θρώσκει», να αναζητά την τελειότητα. Στον ανά χείρας Οδηγό αναφέρονται οι μύθοι που συνδέονται με την Ακρόπολη, εξετάζεται η πορεία της στην Ιστορία, περιγράφονται αναλυτικά ο αρχαιολογικός χώρος, το Αρχαιολογικό Μουσείο και τα γύρω μνημεία και ιερά. Τέλος, οι φωτογραφίες, τα σχεδιαγράμματα και οι αναπαραστάσεις διευκολύνουν την περιήγηση στον «μεγαλόπετρο της Παλλάδος όχθο», στο ανά τους αιώνες σύμβολο του κλασικού πνεύματος…