Η Καγκελόπορτα .

Μερικές φορές που σε είδα χαμογελαστή ήσουν πολύ όμορφη. Αυτά όμως δεν λέγονται κι ούτε ξέρεις τι μπορεί να την κάνει χαρούμενη. Ό,τι και να ναι θα χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια. Όλα τα ζωντανά πλάσματα διψάνε για κάτι. Κι ο κουτσός σκύλος που πάει μπροστά κι αυτοί οι δυο που κουβεντιάζουν στη γωνιά κι οι σκονισμένες πιπεριές, ακόμα κι η σκουξιά του τρένου κι η ασετιλίνη του στραγαλατζή κι αυτός που κατεβαίνει με θάρρος. Όλα θέλουν δροσιά για να συντηρηθούν. Αν ξεραίνεται το σάλιο σου είναι γιατί κουράστηκες ώσπου να καταλάβεις ότι η στέγνια που νιώθεις γύρω σου είναι για σένα μια παντοτινή κατάσταση. Η Καγκελόπορτα «τους προστατεύει αλλά και τους μαντρώνει. Οι περιστάσεις το έφεραν οι άνθρωποι εκεί να γίνουν αυτοσχέδιοι έμποροι που καταβροχθίζουν χαλασμένες κονσέρβες για ν' αποδείξουν στον υποψήφιο αγοραστή τη φρεσκάδα τους, βιοτέχνες εκ του προχείρου που στήνουν μία επιχείρηση με αργαλειούς, οξυγονοκολλητές που η λάμψη τους φωτίζει αισθησιακά τα κορίτσια της γειτονιάς που όμως η καρδιά εκείνων σκιρτά στο άκουσμα της εξάτμισης μιας μοτοσικλέτας». ΜΕΝΗΣ ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΑΣ Ήταν ο άνθρωπος του κάθε ανθρώπου. Ήταν ο άνθρωπος που μόλις τον γνώριζες, μόλις μιλούσες μαζί του, αισθανόσουν ότι είναι δικός σου. Είχε μια επικοινωνία με τους ανθρώπους ιδιαίτερη. Άμεση, χωρίς τερτίπια. Έτσι είναι και τα βιβλία του· έχουν μια απέραντη ανθρωπιά.