Απλοϊκή η ζωή σου, αλλά μέσα από την απλοϊκότητα μού έδωσε μηνύματα πολύτιμα. Ήσουν μια ηρωίδα, κυρά-Κατερίνα. Πάλεψες, μα δεν προδόθηκες, δεν τόβαλες κάτω. Γιγάντιες πολλές φορές οι δυσκολίες, μικρό το ανάστημά σου. Όμως δεν υποχώρησες, δεν σ έπιασε θλίψη και κατάθλιψη. Εύρισκες διεξόδους και, αν δεν εύρισκες, άνοιγες. Αγωνίστηκες για ό,τι θεωρούσες εσύ σωστό μέσα στο περιορισμένο όριο που σου χάραξαν η φτώχεια και η αμάθεια. Είχες μια δική σου ηθική, που δεν την παραβίασες. Είχες αδυναμίες και σκληρότητα, αλλά ήσουν μάνα, που δεχόταν σεβασμό και εξέπεμπε θαλπωρή.