Η Αμαρυλλίς και ο θλιμμένος φάρος

Μια αναφορά στην μοναξιά μέσα από δύο αντικρουόμενους χαρακτήρες που προσδοκούσαν να ζήσουν το αντίθετο από αυτό που βίωναν, νομίζοντας ότι εκεί κατοικεί η πραγματική τους ευτυχία. Η μοίρα τους έφερε κοντά, μέσα από ένα ατυχές γεγονός, μια νύχτα μεγάλης φουρτούνας. Με απόλυτη ηρεμία και σεβασμό, αποδέχτηκαν ο ένας τα όνειρα του άλλου, όσο και αν ήταν απολύτως αντίθετα από αυτά που προσδοκούσαν οι ίδιοι για να νιώσουν την ευτυχία. Μια όμορφη φιλία αναπτύχθηκε μεταξύ τους και έφτασαν να πραγματοποιήσουν όλα τους τα όνειρα μαζί, καταφέρνοντας μέσα από την δοτικότητα, να αγγίζουν την απόλυτη ευτυχία. Η μοναξιά έπαψε να κατοικεί μέσα τους και την θέση της πήρε μια γλυκιά νοσταλγία του ενός για τον άλλον. Μια νοσταλγία για όνειρα… Μια νοσταλγία για την πραγματοποίηση τους… Μια νοσταλγία για να υπάρχει ο ένας στην ζωή του άλλου… Μια νοσταλγία για την ίδια την ζωή…