Η άνοδος και η πτώση του δυτικού κανόνα ιστορίας

Για περισσότερο από δύο αιώνες, η Δύση δεν κυριάρχησε μόνο στον κόσμο, αλλά καθόρισε και τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες αντιλαμβάνονταν την πορεία τους στον χρόνο. Η ιστορία της Ευρώπης παρουσιάστηκε ως η ιστορία της ανθρωπότητας. Οι άλλοι λαοί καλούνταν να αναγνωρίσουν τη θέση τους πάνω σε αυτή την κλίμακα – να ακολουθήσουν, να προλάβουν, να μιμηθούν ή να αντισταθούν. Πώς συγκροτήθηκε, όμως, αυτός ο δυτικός κανόνας ιστορίας; Ποιες επιθυμίες γέννησε και ποιες μορφές αρνητικής συνείδησης προκάλεσε στις κοινωνίες που ένιωθαν ότι βρίσκονταν στο περιθώριο ή «πίσω» από την Ευρώπη; Το βιβλίο παρακολουθεί την άνοδο, την παγκόσμια διάδοση, την αμφισβήτηση και, τελικά, την υποχώρηση του δυτικού κανόνα. Κινείται από την Ευρώπη προς την Ασία, την Αφρική και την Αμερική, και από τις μεγάλες αφηγήσεις της προόδου προς τις ιστορίες της αποικιοκρατίας, της βίας, του τραύματος και των απόκληρων. Παράλληλα, θέτει ένα ευρύτερο ερώτημα: Τι συμβαίνει στην ίδια την ιστορική σκέψη, όταν οι θριαμβικές αφηγήσεις χάνουν την πειστικότητά τους και οι νεκροί επιστρέφουν για να διεκδικήσουν δικαιοσύνη και μνήμη; Όταν το νεωτερικό δεν ταυτίζεται πλέον αναγκαστικά με το δυτικό, ενώ η επιθυμία για το μέλλον δεν αποτελεί μονοπώλιο της Δύσης; Με αυτό το βιβλίο ολοκληρώνεται η τριλογία (Πώς το παρελθόν γίνεται ιστορία; [2007] και Αποκάλυψη, Ουτοπία και Ιστορία: Οι μεταμορφώσεις της ιστορικής συνείδησης [2011]) που αφορά την εξερεύνηση της ιστορικής συνείδησης στον σύγχρονο κόσμο.