Η παρούσα μονογραφία έχει ως αντικείμενο το αδίκημα της απιστίας δικηγόρου που προβλέπεται και τιμωρείται στο άρθρο 233 ΠΚ. Η εν λόγω διάταξη ποινικοποιεί ορισμένες μορφές συμπεριφοράς με την υπαγωγή τους στο έγκλημα της απιστίας δικηγόρου. Περαιτέρω, αντανακλά την ιδιαίτερη σημασία και αξία που αποδίδει η έννομη τάξη στο δικηγορικό λειτούργημα και στην περιφρούρηση του κύρους του που διακυβεύεται σε συνθήκες δικηγορικού πληθωρισμού. Η απιστία δικηγόρου συγκαταλέγεται στα εγκλήματα, στα οποία η καταδίκη σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 26 παρ. 1 Κώδικα Δικηγόρων, κωλύει τον διορισμό ή τον επαναδιορισμό δικηγόρου.