Η αχτίδα της ψυχής

Θέλει Αγώνα και Πίστη Σ’ έναν κόσμο που μοιάζει μ’ ένα φάλτσο τραγούδι, σ’ έναν βάλτο που πνίγει της χαράς το λουλούδι, σ’ ένα τσίρκο που δείχνει μόνο γύρους θανάτου, που έχουν ντύσει τους λύκους με τομάρι προβάτου, πώς να ζήσει η ελπίδα για ένα Αύριο με Ειρήνη, πώς να διώξεις τη θλίψη που οδηγεί στην οδύνη, πώς το γέλιο να φέρεις στα χαμίνια του δρόμου, πώς να σβήσεις σημάδια τ’ ανυπόφορου πόνου; Για να ανθίσει η Αγάπη και να Λάμψει η Ειρήνη, θέλει Αγώνα και Πίστη και Παντού Καλοσύνη. Τρία αστέρια να λάμψουν στα σκοτάδια του νου. Στα παιδιά ανήκει ο κόσμος, κανενός αλλουνού!