Η βίβλος του κακού

Όταν ένας άνθρωπος επιχειρεί να γράψει ένα βιβλίο, φορά το προσωπείο ενός ρόλου, έτσι κι εγώ προσπάθησα να καταδυθώ στη σκοτεινή ψυχή ενός δολοφόνου τρομοκράτη με φωτεινή συνείδηση και κοφτερό νου. Ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου, που δανείστηκα την ψυχοσύνθεσή του, κυνηγημένος πανταχόθεν, προσπάθησε να ρίξει τον προβολέα της αναγνώρισης σε πρόσωπα σημαντικά, τα οποία με τις συμπεριφορές τους, φανερές και μη, αλλά και τις πράξεις τους, επιχειρούν να στεγανοποιήσουν τις ζωές των πλείστων ανθρώπων, να χρησιμοποιήσουν τις ζωτικές ανάγκες τους, να εκμεταλλευθούν τον πόθο τους για ελευθερία, επιδιώκοντας να τους μπερδέψουν, να ακινητο­ποιήσουν και να παραπλανήσουν το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεώς τους, έχοντας επίμονο διαρκή σκοπό στα βαθύτερα κιτάπια του νου τους την παραίτηση, την εκμετάλλευση και την υποδούλωση των πλείστων ανθρώπων προς ίδιον όφελος.