Το βιβλίο αυτό, μια εικοσαετία μετά την πρώτη του κυκλοφορία, διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του για όσους σκέφτονται τη λογοτεχνία ως υπόθεση της εκπαίδευσης. Η εστίαση του συγγραφέα μετακινείται ουσιαστικά από τη χρήση της λογοτεχνικής θεωρίας (με σταθερή πάντοτε μέριμνα για τις ανάγκες ενός κοινού διδασκόντων και διδασκομένων) στη θέση και την αξιοποίηση της λογοτεχνίας μέσα σ ένα αναλυτικό πρόγραμμα για τη Μέση και, κυρίως, την Ανώτερη και Ανώτατη Εκπαίδευση. Το έργο αυτό, μεταφρασμένο στη γλώσσα μας, μπορεί να θεωρηθεί, ένας αντιπροσωπευτικός κρίκος αποσπασμένος από την αλυσίδα των ζυμώσεων που κορυφώθηκαν προς τα τέλη του 20ού αιώνα περί τη λογοτεχνική θεωρία, σε συνδυασμό με τη γλωσσολογία και την επιστημολογία. [...]