Η Επανάσταση του 1821 στην Αττική

Η Αττική δεν υπήρξε προβεβλημένο επαναστατικό κέντρο στον Αγώνα του 1821 ούτε ανέδειξε οπλαρχηγούς με εξέχοντα ρόλο στην κεντρική σκηνή. Ιδιαιτερότητες του χώρου και της τοπικής κοινωνίας δεν ευνοούσαν τέτοια εγχειρήματα. Παρ’ όλα αυτά η Επανάσταση προχώρησε. Αρχές Απριλίου 1821 ο Μελέτης Βασιλείου από τη Χασιά οργανώνει στρατόπεδο στο Μενίδι. Επαναστάτες συγκεντρώνονται από παντού, όλοι σε κλίμα ενθουσιασμού. Ανάμεσα τους και το σώμα των Μεσογειτών υπό τον Λιοπεσιώτη Γιάννη Ντάβαρη. Ξημερώματα 26 Απριλίου κατεβαίνουν να καταλάβουν την Αθήνα. Αυτόπτης μάρτυρας γράφει: Σήμερα το πρωί, δύο ώρες πριν από την αυγή, ακούστηκαν πυκνοί πυροβολισμοί και ξαφνικά η πόλη κατακλύσθηκε από τους επαναστάτες. Δεν άκουγες άλλο από κραυγές «Χριστός Ανέστη», «Ελευθερία-Ελευθερία». Και ένα άλλος αφηγείται: […] είδα να περνά τρέχοντας από τον δρόμο, ακριβώς κάτω από το παράθυρό μου, ένα πλήθος με άγρια όψη, οπλισμένοι με όπλα κάθε είδους, και με αρχηγούς που πολλοί από αυτούς φορούσαν ιερατικό ένδυμα, ελάχιστα κρυμμένο κάτω από μια πιο πολεμική εμφάνιση […] Αμάθευτα από πόλεμο τα παλληκάρια, γεμάτα ζήλο συμμετέχουν στον Αγώνα. Το 1833 έρχεται η Απελευθέρωση. Τα χρόνια περνούν. Τα πρόσωπα ξεθωριάζουν. Μένουν τα κατορθώματά τους σα παραμύθι. Ανεπαίσθητα ακολουθεί η λήθη. Η καταγραφή των γεγονότων μέσα από τις πηγές με ταυτόχρονη ιχνηλάτηση των άγνωστων αφανών μαχητών προσφέρει πληρέστερη αποτύπωση όσων συνέβησαν. Οι αγώνες δεν κερδήθηκαν μόνο από τους επικεφαλής που διέταζαν αλλά και τους αγωνιστές της βάσης που πολεμούσαν. Και οι Μεσογείτες ήταν κυρίως αγωνιστές βάσης. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αναψηλάφηση των γεγονότων στην Αττική από τον Ξεσηκωμό μέχρι την Απελευθέρωση και η αναζήτηση των Μεσογειτών που πήραν μέρος στο πεδίο της μάχης ή τα μετόπισθεν. Δημοσιεύονται 312 ταυτοποιημένα πρόσωπα. Ομολογία ενός ανεξόφλητου χρέους.