Η Φανούλα

Δεν ξέρω. Μάλλον πολλές φορές είχα σκεφτεί πως θα ήταν αν είχα γεννηθεί κάπου αλλού, σε ένα περιβάλλον που αρχικά κανείς δεν θα με αγαπούσε. Ήθελα να δω πως είναι να ζεις χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς προστατευτικό σκοινί. Ήθελα μάλλον να δω, να δοκιμάσω, να γευτώ, μιάν άλλη, πιο άγρια, πιο τρυφερή πτυχή του εαυτού μου. Πιο ανθρώπινη, πιο ερωτική, πιο ελεύθερη. Αυτά και όλα μαζί με οδήγησαν εκεί. Ίσως να μην ήταν τίποτα από αυτά, παρά μιαν ατέλειωτη ανία, μια υπέροχη τυχαιότητα που ένα μεσημέρι καλοκαιριού, πληγμένη από την θερινή ραστώνη, δημιούργησα τη Φανή.