Η γοργόνα των Παξών, η κοπέλα με το παράξενο όνομα, θα περιπλανηθεί μέσα στα κύματα της ζωής της, από την επιφάνεια ως τα βαθύτερα νερά της ψυχής της. Θα διασχίσει τους σταθμούς της ζωής – Παξοί, Κέρκυρα, Βενετία, Παρίσι, Αθήνα – για να επιστρέψει εκεί όπου ξεκινούν όλα: στον εαυτό της. Στη διαδρομή αυτή θα συναντήσει τον έρωτα, την απώλεια, την εγκατάλειψη, τις προσδοκίες, τις σιωπές και τις οικογενειακές κληρονομιές που περνούν από γενιά σε γενιά. Θα βυθιστεί στον πόνο, όχι για να χαθεί, αλλά για να ανακαλύψει πως κάθε πληγή μπορεί να γίνει πύλη θεραπείας και κάθε τέλος, η αρχή μιας βαθύτερης συνάντησης με τον εαυτό. Η γοργόνα τώρα έχει πόδια και πατά γερά στη γη. Έχει φωνή και λόγο για ό,τι της συμβαίνει. Δεν περιμένει κανέναν να τη συμπληρώσει. Είναι ολόκληρη και επιλέγει έναν έρωτα που γεννιέται από την ελευθερία και όχι από την έλλειψη· έναν έρωτα όπου δύο ολόκληροι άνθρωποι συναντιούνται χωρίς να ακυρώνουν ο ένας τον άλλον. Έχει ενώσει μέσα της τη θάλασσα με τη στεριά, το συναίσθημα με τη συνείδηση, την ευαλωτότητα με τη δύναμη. «Αυτή είμαι εγώ, γιαγιά. Έτσι θα πορευτώ. Σας λευτερώνω και λευτερώνομαι.»
