Το 1915 παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα η φροϋδική θεωρία από τον γλωσσολόγο Μ. Τριανταφυλλίδη. Το 1945 οι ψυχαναλυτές Α. Εμπειρίκος, Γ. Ζαβιτζιάνος, Δ. Κουρέτας και Μ. Βοναπάρτη θα συστήσουν την πρώτη ψυχαναλυτική ομάδα. Τα δυο αυτά συμβάντα αποτελούν την εισαγωγική και ιδρυτική στιγμή αντίστοιχα της ψυχανάλυσης στη χώρα μας. Από το 1915 έως τη δεκαετία του 90 ο φροϋδισμός θα διαγράψει μια πορεία εύθραυστη ως προς τη θεσμική και επιστημονική παρουσία του. Περίοδοι έντονης κυκλοφορίας του φροϋδικού λόγου, σιωπής, επίθεσης, απουσίας φορέων, αλλά και περίοδοι δυναμικής διεκδίκησης ψυχαναλυτικών θεσμών θα χαρακτηρίσουν την ψυχανάλυση στην Ελλάδα. Το βιβλίο αυτό έχει στόχο την ανασύσταση του ελληνικού ψυχαναλυτικού παρελθόντος και τη μελέτη της πορείας του φροϋδισμού μέχρι τα πρόσφατα χρόνια. Αποτελεί για την ελληνική βιβλιογραφία την πρώτη συστηματική προσπάθεια συγγραφής της ιστορίας της ψυχανάλυσης.