Η σημερινή παγκοσμιοποίηση της οικονομίας έρχεται να συμπληρώσει μια εξέλιξη που χρονολογείται από το 1500. Με την τεχνολογική πρόοδο των τελευταίων 25 ετών τα ΜΜΕ μεταδίδουν και αναμεταδίδουν καθημερινά σε όλο τον πλανήτη εικόνες ενός κόσμου που δημιουργεί προσδοκίες και οδηγεί σε βαθύτερη συνειδητοποίηση της καθημερινής φτώχιας. Το πρόβλημα είναι ότι, την ώρα που τα media διαμορφώνουν μια συνολική συνείδηση και μια ελπίδα καλλίτερης ζωής για όλους, η παγκόσμια αγορά, οι οικονομικές δυνάμεις και οι δυσλειτουργίες του καπιταλιστικού συστήματος αποδεικνύονται ανίκανες να θεραπεύσουν την φτώχια των εθνών. Για το λόγο αυτό η παγκοσμιοποίηση οξύνει την έντονη αίσθηση της στέρησης και κοινωνικής αδικίας.