Η Πολιτιστική Κληρονομιά της Κύπρου στην Εποχή της Συμφοράς

Ποτέ δεν γράφτηκαν τόσες μονογραφίες για την ιστορία, τις παραδόσεις το γενεαλογικό δένδρο των οικογενειών των κατεχόμενων χωριών της Κύ- πρου από όσες γράφτηκαν όλα τα τελευταία χρόνια μετά την εισβολή της Τουρκίας τον Ιούλιο του 1974 την κατοχή και την προσφυγοποίηση των κατοίκων τους. Φαίνεται ότι δεν λογιάζαμε το πόσο ευνοημένοι είμαστε από την θέση της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο, και ότι ο χρόνος μας κληροδότησε σε γνώση, μνημεία, ευκαιρίες και δυνατότητες. Χρειάστηκε να τα χάσουμε όλα αυτά για να τα εκτιμήσουμε και ν’ αντιλη- φθούμε πόσο πολύτιμα ήταν για τη ζωή μας, την ιστορική μας συνέχεια, την ευτυχία των ανθρώπων και του τόπου. Η δυστυχία και η απώλεια μάς οδήγησαν σε μια αυτογνωσία με κριτική διάθεση για ό,τι στο παρελθόν πράξαμε και για ό,τι παραλείψαμε. Ζούμε σ’ ένα πολυεθνικό πολυπολιτισμικό νησί και έπρεπε να το αντιλη- φθούμε ως πλούτο και όχι ως μειονέκτημα. Συνθήκες που μας οδήγησαν σε διακοινοτική διαμάχη όπου η συγκυρία των καιρών μάς ενέπλεξε σε εξω- πραγματικές καταστάσεις και μάλιστα σε συγκρούσεις με αρνητικό ισοζύ- γιο δυνάμεων από δίκης μας πλευράς. Η γειτονία με την Τουρκία ήταν το πιο αρνητικό στοιχείο που δεν λογαριάσαμε. Τώρα, μέσα σε ένα δυσμενές διεθνές κλίμα και την περιοχή σε πρωτοφανή αναστάτωση, αναζητούμε μια νέα πορεία που δεν είναι άλλη από την συμ- βίωση Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων μαζί με όλους του άλλους κατοί- κους του νησιού, Μαρωνίτες, Αρμένιους και Λατίνους. Τώρα που κινδυνεύουμε να χάσουμε τον τόπο μας, τον αγαπήσαμε κι ανα- ζητούμε την κοινή ευημερία και ειρήνη για τους ανθρώπους και τον τόπο. Το ερώτημα για τους Κυπρίους είναι υπαρξιακό!