Στο ανά χείρας βιβλίο μελετάται για πρώτη φορά η πορεία της όπερας στην Ελλάδα, με ιδιαίτερη μάλιστα έμφαση στην ιστορική, πολιτική και κοινωνική διάσταση της καλλιέργειας και των ποικίλων "περιπετειών" της στη χώρα μας. Η πρόσληψη και η παραπέρα τύχη της όπερας συνδέονται με τη διαμόρφωση του αστικού περιβάλλοντος, ενώ η παρουσίαση των θεσμών που σχετίζονται μαζί της επικεντρώνεται στην εμφάνιση και τη λειτουγία τους μέσα στους κοινωνικούς σχηματισμούς που τους περιέχουν, καθώς επιδίωξη της συγγραφέως είναι η ανάδειξη συσχετισμών ανάμεσα, από την μια μεριά, στα καλλιτεχνικά γεγονότα, και από την άλλη, στη διαστρωμάτωση των κοινωνικών σχηματισμών, τις γενικές ιστορικές εξελίξεις και τη συνολική πορεία της Ελλάδας. Στο πρώτο μέρος σκιαγραφείται η εξελικτική πορεία της όπερας στην Ευρώπη και τα βασικά χαρακτηριστικά της πορείας του ελληνικού κράτους μετά τη λήξη του απελευθερωτικού αγώνα και μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Το δεύτερο μέρος παρακολουθεί την ιστορική διαδρομή της όπερας στον ελλαδικό χώρο, περιγράφει τις διαδικασίες εξάπλωσής της, μελετά την εισαγωγή και διάδοση της επτανησιακής όπερας στην ηπειρωτική Ελλάδα, την εμφάνιση των διάφορων μουσικοθεατρικών καλλιτεχνικών μορφών της εποχής και τις συνθήκες υπό τις οποίες συγκροτήθηκαν οι πρώτοι ελληνικοί μελοδραματικοί θίασοι.