Η σκληρή μελαγχολία του θέρους

Αύγουστος. Ο μήνας των προσδοκιών. Ο μήνας της ραστώνης και της χαλάρωσης. Ο μήνας των διακοπών. Για τους ήρωες αυτού του βιβλίου, βέβαια, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Οι ιστορίες τους δεν θα μας ταξιδέψουν σε κυκλαδίτικα νησιά, ηλιόλουστα ασβεστωμένα σοκάκια και δαντελένιες παραλίες με τιρκουάζ νερά, δεν θα μας κεράσουν κοκτέιλ σε μπιτς πάρτι ούτε θα κάνουν ρομαντζάδες κάτω από έναστρους ουρανούς. Οι ήρωες αυτού του βιβλίου δεν έχουν και πολλά να περιμένουν από κανέναν Αύγουστο. Παραμένουν καθηλωμένοι στην πόλη, περιφέρονται στα στενά της που ζεματάνε από τη ζέστη, ξενυχτούν στα ελάχιστα μπαρ που βρίσκουν ανοιχτά, βρίσκονται και χάνονται σαν σκιές. Άνδρες και γυναίκες που ψάχνουν τη λύτρωσή τους, χωρίς να περιμένουν ότι θα τη βρουν, ζουν το δικό τους καλοκαίρι με χειμωνιάτικη διάθεση. Με δόσεις μαύρου χιούμορ, μελαγχολίας, θλίψης και κρυμμένης αισιοδοξίας, τα πρόσωπα αυτών των ιστοριών χρωματίζουν τον καλοκαιρινό καμβά της πόλης με τους έρωτες, τα απωθημένα, τη μοναξιά, την ωραία τους τρέλα και ενίοτε την απελπισία τους. Αν ποτέ μείνεις στην πόλη Αύγουστο, απλώς κοίταξε γύρω σου. Μπορεί και να τους δεις να περπατούν δίπλα σου, να κάθονται στη διπλανή καρέκλα στο μπαρ, απέναντί σου στο μετρό ή σε κάποιο από τα λίγα φωτισμένα μπαλκόνια. Αν ποτέ μείνεις στην πόλη Αύγουστο, ρίξε μια ματιά και μέσα σου. Μπορεί να τους συναντήσεις κι εκεί.