Καρπός πολύχρονης και απαιτητικής έρευνας, το βιβλίο γεφυρώνει τις θεσσαλικές διαδρομές με τη μεγάλη εθνική εικόνα και απευθύνεται σε κάθε αναγνώστη και κάθε αναγνώστρια που αναζητά στο παρελθόν τα ίχνη των μεγάλων μεταβολών του σήμερα. Η Θεσσαλία των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα υπήρξε πεδίο ριζικών μετασχηματισμών. Ήταν η εποχή κατά την οποία η αγροτική αφύπνιση και τα πρώτα εργατικά σκιρτήματα συναντήθηκαν με το κύμα του αστικού εκσυγχρονισμού. Η παρούσα μελέτη αποτελεί συμβολή στην πολιτική ιστορία της περιοχής σε μια καμπή του χρόνου. Στον πυρήνα της βρίσκεται η θεσσαλική κάλπη την περίοδο 1910-1936, όταν συντελέστηκε και η μετάβαση από την ψηφοφορία με σφαιρίδιο στην εκλογή με ψηφοδέλτιο ‒ τομή που αναδιαμόρφωσε τις εκλογικές πρακτικές και τους όρους της πολιτικής συμμετοχής. Στην πολυτάραχη πορεία από τον Βενιζέλο στον Μεταξά, η Θεσσαλία δεν ακολούθησε απλώς τα εθνικά εκλογικά ρεύματα, αλλά ανέπτυξε και τη δική της πολιτική ταυτότητα ‒ πέρα από τη βενιζελική και την αντιβενιζελική παράταξη, υπήρξε γόνιμο έδαφος τόσο για τον αγροτισμό όσο και για τις ιδέες του κομμουνισμού. Συνδυάζοντας ποσοτικά δεδομένα και ποιοτικές αναλύσεις, η έρευνα ανιχνεύει τις χωρικές διαφοροποιήσεις της εκλογικής συμπεριφοράς, φωτίζει τον ρόλο που διαδραμάτιζαν τα τοπικά πολιτικά τζάκια και χαρτογραφεί τα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στη θεσσαλική πολιτική σκηνή. Η πολιτική συναντά εδώ τις οικονομικές, κοινωνικές και δημογραφικές ανακατατάξεις, ξεδιπλώνοντας το πανόραμα μιας περιοχής διαχρονικά ανοιχτής στις προοδευτικές κινήσεις της ιστορίας.