Και το όνομα αυτής... Οξύολκος

Ένα τυχαίο γεγονός που συνέβη καταμεσής στην έρημο σημάδεψε την ιδέα αυτού του βιβλίου. Καθισμένοι ένα χειμωνιάτικο βράδυ γύρω από τη φωτιά, πίνοντας το πατροπαράδοτο σιϊανό τσάι και ακούγοντας από τις ιστορίες του Ηροδότου, το κεφάλαιο Ευτέρπη που αναφέρεται στην πόλη της Μενδήσα, ξαφνιάστηκα όταν άκουσα έναν από τους οδηγούς μας να αναφωνεί ότι η πόλη αυτή υπάρχει μέχρι σήμερα και οι πρόγονοι των κατοίκων της ήλθαν από τη νήσο Σάμο. Μετά από αυτή την πληροφορία επισκέφθηκα τη Μενδήσα και επιβεβαίωσα του λόγου το αληθές. Είδα τα ερείπια του Ναού του Διονύσου στην κορφή ενός λοφίσκου και πολλά άλλα ερείπια που μαρτυρούσαν την ύπαρξη μιας μεγάλης πόλης. Πριν δυο χρόνια, είχα βρεθεί στη Σάμο, όπου συνέλαβα την ιδέα της συγγραφής αυτού του βιβλίου. Συνέδεσα τούς δύο τόπους ιστορικά, τη Σάμο και τη Μενδήσα και σκέφθηκα ότι θα ήταν ένας φόρος τιμής στους προγόνους μου, τους Σαμίους, που με θάρρος και αποφασιστικότητα ξεκίνησαν, παρά τις τόσες αντιξοότητες, να δημιουργήσουν μία νέα ζωή μεταφέροντας τον πολιτισμό τους σε μια γωνιά της γης που ήταν εντελώς άγνωστη μέχρι σήμερα στην σαμιακή και την αιγυπτιακή ιστορία. Εύχομαι το ιστορικό αυτό μυθιστόρημα να ικανοποιήσει τους αναγνώστες του και να δώσει ελπίδα, δύναμη και θάρρος στις ψυχές τους που τόσο πολύ δοκιμάζονται στις δύσκολες ώρες που ζει όλος ο κόσμος.