Κατακόρυφη γειτονιά

Μια ποιητική σύνθεση, αφιερωμένη στα ισόγεια της συνοικίας Ελληνορώσων –για όσους έχουν μέσα τους πολλή κατοικία– καθορίζει από την αρχή το ύψος του βλέμματος. Προηγούμενη διαμονή σε πολυκατοικία δεν απαιτείται. Η συγκατοίκηση με τον εαυτό μας προσμετράται κανονικά. Στις 8 ενότητες της έκδοσης, 60 ποιήματα και μικρές πεζές αφηγήσεις συνυπάρχουν με 55 όρους συγκατοίκησης, ένα ερωτηματολόγιο και ένα εικοσιτετράωρο ήχων καταγεγραμμένων από έναν τυφλό ένοικο. Ο διαχειριστής αλλάζει λάμπες και αναβάλλει την κατάρρευση του υπάρχοντος κόσμου. Η Λεϊλά, εργάτρια και πρόσφυγας, φυλάει σ’ ένα μπουκάλι τα βλέμματα των άλλων. Στον ημιώροφο, ο Ευάγγελος αφήνει τη Νεκταρία να εμφανιστεί όταν νυχτώνει. Η κυρία Άνωθεν πενθεί την κόρη της κρατώντας πάντα βρεγμένες τις άκρες των μαλλιών της. Όλα αποτυπώνονται και περιγράφονται με την αμεσότητα μιας κουβέντας στο πλατύσκαλο.