Η πόλη αποτελεί το αναγκαίο περιβάλλον και συνάμα το αντικείμενο της ματιάς του ποιητικού υποκειμένου. Η κάτοψη της πόλης, που προαναγγέλλεται στον τίτλο, προϋποθέτει ένα βλέμμα διερευνητικό, το οποίο, εκκινώντας από τη γενική εικόνα, διεισδύει περαιτέρω και διαπερνά στοχαστικά τις λεπτομέρειες. Οικείες εικόνες της καθημερινότητας αποτελούν την πρώτη ύλη και αφορμή της ποίησης. Η ποιητική ματιά διατρέχει τον ακάλυπτο των πολυκατοικιών όσο και το στενόχωρο εσωτερικό των δωματίων, τις πλατείες και τα παγκάκια των πάρκων όσο και τους χώρους εργασίας, τα εφημερεύοντα νοσοκομεία και τα σούπερ μάρκετ, στέκεται σε μια γάτα που λιάζεται στην απλώστρα, αγκαλιάζει την εικόνα της λαϊκής αγοράς όσο και τα πέριξ του κάδου των απορριμμάτων. εξερευνά τις εκφάνσεις της ζωής στους δρόμους αλλά και στους σκοτεινούς παράδρομους της πρωτεύουσας, κατονομάζοντας κάποτε τα οικεία μας τοπωνύμια, την οδό Ιπποκράτους, τον σταθμό της Ομόνοιας, την αγορά του Πειραιά.
