Κενό αδιαχώρητο(ν)

Υπάρχω στο κεχριμπαρένιο φόρεμα του πρωινού με μυρωμένα χέρια και μια γέννα ακόμη Κάθε αυγή ανασαίνω πέρα απ το Φως Κάθε ξημέρωμα φανερώνεις Ζωή και αυτός ο Αγιασμός αδερφέ μου, είναι ποίημα...

ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣrnrnΠροβάλλει ξανάrnτο θεριόrnχαμογελαστόrnrnμε βρόγχο και αυξημένους παλμούςrnο ύπνος αναποδογυρίζει τα κατακάθια τουrnκι ένας γλυκύς βραστός προορισμόςrnσε ηρεμιστικό χωροχρόνοrnπανταχού παρώνrnμας εκπαιδεύειrnrnο γέροντας ψαχουλεύει τα σωθικά τουrnη γερόντισσα σε σανίδες απελπισίας ζυμώνει ψωμίrnκι ένα ιστιοφόρο βουτάει με τα δελφίνιαrnrnπέραrnrnπρόβαλε ξανάrnτο θεριόrnασυμβίβαστο μα φοβισμένοrnrnκατακερματισμένο στα ιμάτια των ιστίωνrnαγκιστρωμένο σε σανίδες από ζυμάρι...