Κόκκινο

Ο πόλεμος αποτελεί τη μεγαλύτερη συμφορά για τον άνθρωπο και αλλάζει τα πάντα· η αγάπη είναι το ύψιστο αγαθό που φέρνει τα πάνω κάτω. Αυτά τα δύο φέρουν σημαίες του ίδιου χρώματος –του Κόκκινου– και όταν οι άνθρωποι υψώνουν αυτές τις σημαίες, κατακλύζονται από τα ένστικτά τους για ζωή και πρόοδο. Οι πόλεμοι ποτέ δεν τελειώνουν πραγματικά, είτε διεξάγονται στα σύνορα μιας χώρας είτε εντός των σπιτιών είτε ακόμα και μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο. Ο Χοβίκ Αφιάν αφηγείται την ιστορία συνηθισμένων ανθρώπων που δίνουν μια αιώνια μάχη. Σίγουρος πως τα δύο κύρια πράγματα που κάνουν οι άνθρωποι στη ζωή τους είναι να πολεμούν και να αγαπούν, αφιερώνει αυτή τη νουβέλα σε όσους ζωγραφίζουν και χορεύουν εν μέσω πολέμου.