-...

...

Σμιλεμένο μνήμα Ο πόνος που ’ρχεται να μείνει για πάντα μοιάζει με σμιλεμένο μνήμα μένει, μένει για όλη τη ζωή σου ο σμιλεμένος πόνος γίνεται άχρονος, απέθαντος, εκδικητικός δεν του ζητάς έλεος μήτε να γαληνέψει τον απιθώνεις στα κατάβαθα της ψυχής τού συνθλίβεις την ανάσα και κείνος σε βασανίζει αργά αργά με τις ψυχολιωμένες ανάσες του....

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ "Θέλω να ξέρεις" είπες, με στάση ενοχλημένης έπαρσης, "πώς δεν υπήρχανε ποτέ τα όνειρα", κι έφυγες διασχίζοντας περήφανα τον Ναό, γεμάτο εμπόρους αγαθών, συνδιαλλαζόμενες ψυχές και ιδέες...

Θεριστές ανέμων Ψυχοτύλιξες τα βάσανα του κόσμου τ’ απίθωσες μέσ’ τις δικές σου ψυχοτυλιγμένες τραγωδίες...

Κάπου εκεί πέρα, σαπέρα κάποια παιδιά μες τ’ αποσπερού αποσπερόπλεκαν όνειρα...

«Τι είναι ταλέντο; Όταν η επίγεια τρέλα ενωθεί με τον ουρανό»...