Το λιβάδι μου κοσμείται από ένα σκιάχτρο. Με εβένινα φτερά και χρυσοποίκιλτη μάσκα βενετσιάνικη για να μη φαίνονται τα φρικιαστικά του μάτια κι έχω ράψει το στόμα του απ άκρη σ άκρη για να μη σπέρνει κακοτυχία με τις ποταπές του λέξεις. Το λιβάδι μου το θερίζω, κι έτσι εν τόπω χλοερώ μπορώ να διακρίνω ένα-ένα τα φίδια που χορεύουν με το σκιάχτρο μου. Είν αυτό ένα βδέλυγμα και τα βράδια μου μιλά. [...]