Μεθοδολογία δημιουργικής γραφής .

Όλα αρχίζουν στη Φλωρεντία, στα μέσα του 19ου αιώνα, μετά την απελευθέρωση της Ιταλίας από τους Αυστριακούς....

Εκείνα τα πολύ παλιά χρόνια, το 532 μ....

Σ έναν κόσμο πέρα απ τα όρια της φαντασίας και των ονείρων, το φως της ζωής έχει βουλιάξει κάτω από έναν μαγικό λήθαργο....

Λιπεσάνορες....

Ένα βαθειά αντιπολεμικό έργο....

Φλωρεντία 1860....

Το Carpe diem είναι ένα βιβλίο φιλοσοφικών στοχασμών που εξιδανικεύει τον αυθεντικό εαυτό, την ουσιαστική ζωή, την αγνή αγάπη και τις πηγαία ανιδιοτελείς συμπεριφορές ως αντικείμενα αυτοελέγχου που ωθούν τον αναγνώστη στο να ανακαλύψει στοιχεία του ίδιου του εαυτού του και θα τον βοηθήσουν να εντρυφήσει σε θέματα αυτογνωσίας....

Αθήνα 1930, η Ζωή Μαρία Μοντανάρι, ένα κορίτσι γεννημένο μ΄΄ ένα φιλί κι ένα τραγούδι, ήρθε στο φως να συμπληρώσει την ύπαρξή της με τη σάρκα του γένους της, στις ρίζες του μέλλοντός της...

Παράτα με, ο τίτλος του έργου κι ας πούμε ότι είναι ένα παράτολμο παιχνίδι της μοίρας...

4ος – 5ος αιώνας μ...

Δέκα πέντε γυναίκες αφηγούνται μέσα απ΄΄ την ψυχή τους πως έζησαν τα δέκα χρόνια του Τρωικού πολέμου πλάι στους ήρωες, στους βασιλιάδες...

Μια μοναδική σειρά βιβλίων για τους Αρχαίους μας σοφούς...

Μια μοναδική σειρά βιβλίων για τους Αρχαίους μας σοφούς...

Μια μοναδική σειρά βιβλίων για τους Αρχαίους μας σοφούς...

Μια μοναδική σειρά βιβλίων για τους Αρχαίους μας σοφούς...

Μια μοναδική σειρά βιβλίων για τους Αρχαίους μας σοφούς...

Εκείνα τα πολύ παλιά χρόνια, το 532 μ...

Το βιβλίο αναφέρεται σε ένα διαχρονικό θέμα: το πρώτο ερωτικό σκίρτημα, στην πρώτη επαφή μιας έφηβης με τη μύηση της ηδονής, για μια νύχτα στο έθιμο της ιερής πορνείας...

Πράσινος τοίχος… ...

-Βία και σιωπή...

Η Αγνοδίκη, γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, βασανίζεται βλέποντας πως αδικοχάνονται αθώες ψυχές σε μεγάλο ποσο- στό θνησιμότητας...

Το βιβλίο Ενδόμυχα δεν δίνει απαντήσεις έτοιμες, αλλά προσφέρει μονοπάτια στοχασμού...

Κασσάνδρα Η μεταφορά της αρχαίας τραγωδίας σε σύγχρονη μορφή δεν αλλοιώνει τη δύναμή της, αντίθετα την κάνει πιο οικεία και περισσότερο αποδεκτή καθώς πάντοτε μιλάει για τα ανθρώπινα όρια, για την ύβρη και τον πόνο, όταν η λογική υποχωρεί μπροστά στον κομπασμό...